امروز: سه شنبه ۱۰-اسفند-۱۳۹۵ / الثلاثاء 02-جماد ثاني-1438 / Tuesday 2017-February-28

مناسبت روز
پیام روز :

بیست و شش دی ماه سالروز فرار شاه معدوم

بیست و شش دی ماه سالروز فرار شاه معدوم

ساعت دو بعد از ظهر بود که خبر فرار شاه از رادیو پخش شد، فریاد شادمانی جمعیت به هوا رفت، چراغ اتومبیل ها روشن شد، برف پاکن ها به رقص درآمدند، بوق ها به راه افتاد، غلغله شهر را برداشت.

جمعیت به شور آمده، و هر کدام به طریقی نفرت خود را از شاه نشان دادند؛ برخی اشک شوق می ریختند، برخی عکس شاه را در اسکناس درشت پانصد تومانی و هزار تومانی سوراخ کرده بودند و بر دست گرفته بودند. گروهی هم نقل و نبات پخش می کردند. جمعی نیز عکس های حضرت امام خمینی (ره) را بین سرنشینان اتومبیل ها پخش می کردند.

ساعت حدود چهار بعد از ظهر روزنامه های اطلاعات و کیهان با تیتر “شاه رفت» منتشر شدند. تیتر روزنامه ها از همیشه درشت تر بود. مردم روزنامه ها را بر سر، دست گرفته بودند و به یکدیگر نشان می دادند. برخی بین کلمه “شاه» و “رفت» ابرو باز کرده، با دست کلمه “در» را اضافه کرده بودند. در نتیجه تیتر روزنامه ها به صورت شاه در رفت» خوانده می شد.

روز ۲۶ دی ماه روز فرار شاه معدوم، روز پیروزی ملت سربلند به پا خواسته انقلابی ایران مبارک باد. روزی که اراده امت به ثمر نشست. چه ننگ است برای انسان که عمری بر ملتی سروری کند و در پایان از ترس عقوبت خویش بگریزد. گریز تنها کار ظالمانی ست که مخفیانه به مردم خیانت می کنند.
زمینِ خدا، زمینه زندگی است. کشاورزان سعی دارند بذر بهتری بر زمین بیفشاند تا هنگام درو محصول ارزشمند تری داشته باشند. بشر سعی دارد در زندگی تخم نیکی بکارد تا ثمره آن افتخار زندگی اش و توشه آخرتش باشد.

حاکمانی که تخم عدل و داد انفاق و محبت و خدمت در میان ملت خود کاشتند پس از چندی رضایت وجدان دعای همگان فداکاری و سربلندی ملت را خواهند دید. شاهانی که بی داد و نفاق و خیانت و تن پروری در زیر خاک پنهان نمودند،عذاب وجدان کینه ی مردم نوکری بیگانگان را درو کردند. وقتی شاه مملکت شرف ملتی را به خاک پای بیگانگان بریزد و به اجنبی حق کاپیتالاسیون دهد، جز فرار حاصل دیگری در انتظارش نیست.

ای کاش این فرار از روی شرم از ملت باشد که نه تنها نبود، بلکه از روی ترس از ملت بود! امروز آل سعود همان تخمی را می کارد که پهلوی کاشت و قطعا همان درو می کند که شاه فراری درو نمود. آری “هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت